EN

ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΩΣ ΤΙΣ 20:00

Κοινωνία & Παρελθόν: προσλήψεις της αρχαιότητας στη σύγχρονη Ελλάδα»

ΚΥΚΛΟΣ ΔΙΑΛΕΞΕΩΝ

16 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

ΠΟΣΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ;

Οι επιλογές αυτές δε βασίζονται αποκλειστικά σε επιστημονικά κριτήρια. Συχνά έχουν αισθητικά, ιδεολογικά ή πολιτικά συμφραζόμενα.

Στην Ελλάδα η ιδεολογική υπεροχή της «αρχαιότητας» θεωρείται αξιωματική. Αυτό συχνά οδηγεί σε μια υποβάθμιση  πιο πρόσφατων περιόδων της ιστορίας, ενίοτε δε και της σύγχρονης πολιτιστικής δημιουργίας. Ωστόσο, τελευταία ακούγονται φωνές που διεκδικούν μια πιο διαλεκτική σχέση μεταξύ αρχαίας και νεότερης κληρονομιάς.
Στη συζήτηση αυτή διερευνήθηκαν τα αξιολογικά κριτήρια που καθορίζουν την πολιτισμική διαχείριση σε επίπεδο νομοθεσίας, αρχαιολογικής πρακτικής και ιδεολογίας και οι αλλαγές που έχουν συμβεί από τον 19ο αιώνα έως σήμερα. Μερικά από τα ερωτήματα που τέθηκαν είναι τα εξής:

– Πώς επιλέγουμε τι είναι σημαντικό να αναδειχθεί σε έναν αρχαιολογικό χώρο ή σε ένα μουσείο και τι όχι;
– Γιατί κάποιες ιστορικές περίοδοι αντιμετωπίζονται ως «υποδεέστερες» από άλλες;
– Τι έχει αλλάξει στο νόμο και την αντίληψη του κοινού στη διάρκεια του χρόνου;
– Πώς συνδυάζεται η προστασία των μνημείων με τη ζωντανή λειτουργία μια πόλης;
– Πώς αποτιμούμε σήμερα μεγάλης έκτασης αρχαιολογικά έργα εντός του αστικού ιστού, όπως η ανασκαφή της αρχαίας Αγοράς σε μια πρώην πυκνοκατοικημένη γειτονιά της Πλάκας;

Ομιλητές

Δάφνη Βουδούρη
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Δικαίου και Πολιτικής Πολιτισμού, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Δημήτρης Πλάντζος,
Επίκουρος Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Συντονιστής

Νίκος Παπαδημητρίου
Αρχαιολόγος, Επιμελητής Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ

Ο κύκλος δημόσιων συζητήσεων και διαλέξεων με τίτλο «Κοινωνία και παρελθόν: προσλήψεις της αρχαιότητας στη σύγχρονη Ελλάδα» είναι μια πρωτοβουλία του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και του Ιρλανδικού Ινστιτούτου Ελληνικών Σπουδών, με αφορμή το απρόσμενο ενδιαφέρον του κοινού για τις πρόσφατες ανακαλύψεις στην Αμφίπολη και την ένταση του δημόσιου διαλόγου που ακολούθησε.

Οι δύο οργανισμοί προσκάλεσαν ειδικούς από διάφορα πεδία των ανθρωπιστικών επιστημών για να διερευνήσουν τη σημασία της αρχαιότητας για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία και ευρύτερα τη σχέση του κοινού με τη μελέτη και ερμηνεία του παρελθόντος.

Οι συζητήσεις και οι διαλέξεις δεν περιορίστηκαν σε ζητήματα αρχαιολογικής έρευνας και προβολής, αλλά επεκτάθηκαν σε ερωτήματα γενικότερου ενδιαφέροντος, όπως ο ρόλος των μουσείων και της εκπαίδευσης για τη συγκρότηση ιστορικής μνήμης, η λειτουργία των αρχαίων μνημείων στο αστικό περιβάλλον, η επίδραση της αρχαιότητας στην τέχνη κ.ά.