Η Απόσταση

Ο Τιάγκο Ροντρίγκες, ένας σπουδαίος παραμυθάς του σύγχρονου θεάτρου, στο τελευταίο του έργο μάς παρέδιδε ένα γράμμα αγάπης για την οικογένεια. Ένας δεσμός πέρα από πλανήτες, περιβαλλοντικές καταστροφές, ζωές. Δύο ζωές σε τροχιά πάνω σε μια περιστροφική σκηνή, μακριά, κι όμως πιο κοντά από ποτέ άλλοτε.
Σε μισό αιώνα από σήμερα, η ανθρωπότητα παλεύει να επιβιώσει. Η ζωή στη Γη γίνεται όλο και πιο επισφαλής, ενώ ένα κομμάτι του πληθυσμού κατοικεί πλέον στον Κόκκινο Πλανήτη, προσπαθώντας να θεμελιώσει νέες μορφές οργάνωσης και συνύπαρξης. Ο Τιάγκο Ροντρίγκες αφηγήθηκε την ιστορία ενός πατέρα που επιλέγει να μείνει πίσω στη Γη, διστάζοντας να απαρνηθεί όσα χάνονται, και μιας κόρης που επιλέγει τον Άρη, ανοίγοντας την αγκαλιά της σε ένα ασύλληπτο μέλλον. Τους χωρίζουν 225 εκατομμύρια χιλιόμετρα, κι όμως –όπως είπε και ο ίδιος– «μιλώντας για την απόσταση, ανακαλύπτουμε επίσης την εγγύτητα […] Η δυσαρμονία ανάμεσα σε έναν συλλογικό στόχο και στην πραγματικότητα της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας είναι ένα από τα παράδοξα της εποχής μας. Πώς θα το εξηγήσουμε αυτό στις επόμενες γενιές; Ίσως είναι το σύμπτωμα του ποιοι είμαστε ως είδος: μια βαθιά αντίφαση ανάμεσα στην τεράστια δημιουργική μας ικανότητα και στην τάση μας για καταστροφή.
Μια παράσταση βαθιά ανθρώπινη, που γιόρταζε την απεραντοσύνη του σύμπαντος και της αγάπης. Δύο κόσμοι που τελικά έγιναν ένας.