ΚΥΚΛΟΣ ΔΙΑΛΕΞΕΩΝ 2019-2020

Kρήτη. Ανασκαφικά και ερευνητικά ευρήματα | 17 Φεβρουαρίου

«Ξεδιπλώνοντας την Ιστορία του Ανακτόρου των Μαλίων​»

Ομιλητής:
Δρ. Maud Devolder, Αναπληρώτρια Ερευνήτρια της Ερευνητικής Ομάδας AEGIS του Καθολικού Πανεπιστημίου της Louvain (Βέλγιο)

Μετά την ανακάλυψή του από τον Ιωσήφ Χατζηδάκη το 1915, το Μινωικό Ανάκτορο των Μαλίων ανασκάφθηκε από τη Γαλλική Σχολή Αθηνών έως το 1935. Μετά από δύο δεκαετίες εκτεταμένων ανασκαφών, η θέση εξακολουθούσε να αποτελεί το επίκεντρο της αρχαιολογικής έρευνας και, ως εκ τούτου, μεταξύ του 1936 και του 1992, πραγματοποιήθηκαν τομές για να εξερευνηθούν τα πρωιμότερα επίπεδα κάτω από το οικοδόμημα. Αρκετές γενιές αρχαιολόγων με επικεφαλής, διαδοχικά, τον Fernand Chapouthier, τον Pierre Demargne και τον Olivier Pelon, εξερεύνησαν ένα μνημειακό ανακτορικό οικοδόμημα, η κλίμακα του οποίου ταιριάζει με εκείνη των Ανακτόρων της Κνωσού και της Φαιστού. Οι διεξοδικές ανασκαφές εντός και κάτω από το κτήριο και τα περίχωρά του στην πόλη των Μαλίων υπέδειξαν μια μακρά και σύνθετη ιστορία χρήσης. Ωστόσο, πολλά ερωτήματα παρέμειναν αναπάντητα και το Ανάκτορο των Μαλίων αποτελεί σήμερα το επίκεντρο ενός νέου ερευνητικού προγράμματος.

Η Διάλεξη αυτή συζητά μια σειρά νέων υποθέσεων σχετικά με την εξέλιξη του κτηρίου κατά τη διάρκεια της Παλαιοανακτορικής και της Νεοανακτορικής περιόδου (περ. 1900-1700 και 1700-1450 π.Χ.). Η ενδελεχής παρατήρηση των αρχιτεκτονικών λειψάνων επέτρεψε την αναγνώριση περίτεχνων χαρακτηριστικών, τα οποία μοιράζεται το Παλαιό Ανάκτορο των Μαλίων με εκείνα της Κνωσού και της Φαιστού, γεγονός που υποδηλώνει ότι στην Κρήτη αναδύθηκε μία αρχιτεκτονική κοινή κατά τη διάρκεια της 2ης χιλιετίας π.Χ. Μετά την καταστροφή του περί το 1700 π.Χ., το Ανάκτορο των Μαλίων ανακατασκευάστηκε πλήρως στο πλαίσιο ενός εκτεταμένου Νεοανακτορικού οικοδομικού προγράμματος, το οποίο περιέλαβε τόσον εγχώριους όσον και μη εγχώριους τεχνίτες, που ασκούσαν διάφορες τέχνες με ποικίλες δεξιότητες ο καθένας. Αυτό το Νέο Ανάκτορο αντικατοπτρίζει τη θέληση των οικοδόμων να συμμορφωθούν με τις παν-μινωικές αρχιτεκτονικές πρακτικές, ιδιαίτερα υπό την κυριαρχική επιρροή της Κνωσού, ενώ, επίσης αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο το οικοδομικό έργο προσαρμόστηκε στις τοπικές πηγές υλικών απηχώντας την ιδιαίτερη ιστορία της θέσης. Εστιάζοντας στα δομικά υλικά και τις τεχνικές, αυτή η διάλεξη στοχεύει στην επαναξιολόγηση των παρατηρήσεων των πρώτων ανασκαφέων, ώστε να φωτίσει τις υλικές και ανθρώπινες διαδικασίες, οι οποίες συνέβαλαν στη δημιουργία ενός μείζονος οικοδομήματος της μινωικής ιστορίας.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ

  • MAUD DEVOLDER

    Η Δρ. Maud Devolder είναι ειδικός στην αρχιτεκτονική της Εποχής του Χαλκού, εστιάζοντας στη διαμόρφωση του δομημένου περιβάλλοντος. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη διερεύνηση των επιλογών των οικοδόμων κατά τη διάρκεια των διαδικασιών κατασκευής, όπως αυτές αντανακλώνται από τη χρήση συγκεκριμένων οικοδομικών υλικών και τεχνικών. Ο κύριος ερευνητικός της στόχος είναι να διερευνήσει τις δυνατότητες των αρχιτεκτονικών προσεγγίσεων ούτως ώστε να σταχυολογηθεί η ‘βιογραφία’ των κτηρίων της Εποχής του Χαλκού και να αναγνωριστούν οι κατασκευαστές που τα δημιούργησαν. Έχει συμμετάσχει και συμμετέχει σε πολλά αρχαιολογικά προγράμματα στην Κρήτη και την ηπειρωτική Ελλάδα (Μάλια, Σίσι, Ανάβλοχος, Παλαίκαστρο, Μύρτος-Πύργος και Θορικός). Η εμπειρία της στο πεδίο της έχει δώσει την ευκαιρία να εξερευνήσει περαιτέρω την αρχιτεκτονική της Εποχής του Χαλκού, μέσω της μελέτης αρχιτεκτονικού υλικού και στοιχείων/χαρακτηριστικών (πλινθοτεχνία, σύμβολα λιθοξόων, ασβεστοκονίαμα) καθώς και της μελέτης και δημοσίευσης της αρχιτεκτονικής των ελλιπώς δημοσιευμένων κτηρίων. Υπό την αιγίδα της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, από το 2012 έως το 2016 διηύθυνε τη μελέτη και τη δημοσίευση του Κτηρίου Dessenne στα Μάλια, η οποία έχει ολοκληρωθεί, ενώ από το 2014 είναι Διευθύντρια του Ερευνητικού Προγράμματος του Ανακτόρου των Μαλίων (Malia Palace Project). Από το 2007, συμμετέχει στην ανασκαφή και δημοσίευση του Κτηρίου Ε και του Συμπλέγματος που διαμορφώνεται γύρω από μία κεντρική αυλή στο Σίσι, ενώ συγχρόνως έχει εργαστεί και σε άλλες περιοχές της Κρήτης (Παλαίκαστρο, Μύρτος-Πύργος, Δρήρος και Ανάβλοχος) και στην Αττική (Θορικός). Σπούδασε στα Πανεπιστήμια UCLouvain and KULeuven του Βελγίου και απέκτησε το διδακτορικό της δίπλωμα με τον Καθηγητή Jan Driessen το 2009, μετά από το οποίο έγινε διαδοχικά μέλος (εκ Βελγίου) της Γαλλικής Σχολής Αθηνών, μεταδιδακτορικός ερευνητής του Βελγικού Εθνικού Ταμείου Επιστημονικής Έρευνας (Belgian National Fund for Scientific Research), υπότροφος Humboldt, κάτοχος του Βραβείου Michael Ventris, υπότροφος Gerda Henkel (UCLouvain), υπότροφος Ωνάση (Πανεπιστήμιο Κρήτης) και υπότροφος Peter Warren (Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ). Σήμερα είναι Αναπληρώτρια Ερευνήτρια της Ερευνητικής Ομάδας AEGIS του Καθολικού Πανεπιστημίου της Louvain (Βέλγιο).

Background Image | Τομή περιμετρικά της λίθινης σφαίρας στην Κεντρική Αυλή του Ανακτόρου των Μαλίων. Αχρονολόγητη φωτογραφία © Γαλλική Σχολή Αθηνών

Landscape view is not supported.
Please rotate your device to portrait view.