https://s3-eu-west-1.amazonaws.com/cycladic-museum/dNAWZx1471874201.jpg
Ζωόμορφο ειδώλιο

Περιγραφή

Χαρακτηριστικό ζωόμορφο ειδώλιο της Ύστερης Μυκηναϊκής περιόδου (14ος-13ος αι. π.Χ.), που αναπαριστά ταύρο ή άλλο βοοειδές. Πήλινα ομοιώματα ανθρώπων και ζώων αρχίζουν να κατασκευάζονται στη μυκηναϊκή Ελλάδα κατά τα τέλη του 15ου αι. π.Χ. και χρησιμοποιούνται εκτενέστατα μέχρι το τέλος της Εποχής του Χαλκού τόσο ως ταφικά κτερίσματα όσο και ως αναθήματα σε λατρευτικούς χώρους αλλά και σε οικιακά ιερά. Η καταγωγή τους θα πρέπει να αναζητηθεί στη μινωική παράδοση καθώς κατά τη Μεσοελλαδική και πρώιμη Υστεροελλαδική περίοδο τα ειδώλια απουσιάζουν εντελώς από την ηπειρωτική Ελλάδα. Σύντομα, πάντως, η μυκηναϊκή ειδωλοπλαστική αποκτά μια εντελώς ιδιαίτερη τεχνοτροπία καθώς και υψηλό βαθμό τυποποίησης. Οι ταύροι αποτελούν τον συνηθέστερο τύπο ζωόμορφων μυκηναϊκών ειδωλίων και πιθανώς χρησίμευαν ως υποκατάστατα πραγματικών σφαγίων σε τελετές που αφορούσαν τη γονιμότητα. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι τύποι ζωόμορφων ειδωλίων που πιθανώς φέρουν πιο σύνθετους συμβολισμούς: βοοειδή που σέρνουν άμαξες και άλογα που έλκουν άρματα ή φέρουν ιππέα στην πλάτη. Συχνά βρίσκουμε μυκηναϊκά ειδώλια σε παιδικούς τάφους και ορισμένοι μελετητές πιστεύουν ότι πιθανώς χρησίμευαν και ως παιχνίδια.


Αριθμός Συλλογής

ΑΑ0072


Περίοδος

Ύστερη Εποχή του Χαλκού


Υλικό

πηλός


Πολιτισμός

Μυκηναϊκό


Διαστάσεις

Υ: 6,4 εκ. / Μ: 10 εκ.


Χώρος Έκθεσης

2ος όροφος / Μια ιστορία με εικόνες

ΑΙΤΗΜΑ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ